De beste Verkoper van de wereld
Al vele jaren roep ik bij aller mogelijke gelegenheden, dat het vak VERKOPEN het allerbelangrijkste onderdeel van het economisch proces is. Speciaal wanneer ik mij dan bevond in het gezelschap van wetenschappers, die net weer een belangrijk uitvinding hadden gedaan werd mijn opmerking met de nodige scepsis ontvangen. Wanneer ik dan fijntjes opmerkte, dat het product van deze uitvinding toch verkocht zou moeten worden, omdat het anders niet verder dan de tekentafel of studeerkamer kwam, werd daarop vrijwel altijd lacherig gereageerd. Alles zal verkocht moeten worden: een product, een idee, een gedachte, een persoon of zoals we onlangs hebben gezien, de Europese Grondwet. 
Voor een mens zijn er eigenlijk maar weinig dingen die hem gelukkiger maken, dan "het gelijk krijgen" en op deze regel ben ik geen uitzondering. Ik kreeg mijn gelijk uit onverdachte hoek: bij een Franse kapper in Frans sportmagazine. Tijdens het wachten op mijn beurt bladerende ik in één van de vele bladen, die daar lagen om de wachttijd te doden, Mijn aandacht werd toen gevangen door een kop "Le meillieur vendeur de monde!" (de beste verkoper van de wereld). In het kort kwam het verhaal hierop neer:
Even ter inleiding.
Omdat dat Nederland geen partij was, is het aan vrijwel ieders aandacht ontsnapt en is er weinig aandacht aan geschonken. In juli 2005 moest het Internationaal Olympisch Comité de stad aanwijzen waar in 2012 de Olympische Spelen zullen worden georganiseerd. De om de eer strijdende steden waren Moskou, New York, Barcelona, Londen en Parijs. De eerste drie vielen al snel af en de eindstrijd ging tussen Londen en Parijs, waarbij in de eerste instantie Parijs torenhoog favoriet was.
Op de Franse TV werd avond aan avond minimaal vijf minuten lang verteld en getoond hoe geweldig Parijs alles al voor elkaar had. Ik heb nooit gehoord, dat Parijs al twee keer een verkiezing had verloren (Barcelona en Peking) maar dat men in Frankrijk van de nederlagen niets had geleerd, dat bleek al spoedig. Met een chauvinisme, waarvan de arrogantie vanaf droop en die mij zelf als oprechte francofiel mateloos irriteerde, werd de huid al verdeeld, voordat men de beer in het vizier had. President Chirac werd nog even naar Singapore gevlogen en bij Moët en Chandon werden de dozen champagne alvast besteld.
Maar vanuit een ogenschijnlijk verloren positie bracht Londen twee ras verkopers naar voren. In de eerste plaats Tony Blair, die op een kwajongensachtige wijze als eerste de leden van het IOC overtuigde, dat Londen een betere keus was dan Parijs. De charismatische Tony Blair won de strijd al van de houterige Chirac, maar het geheime wapen van Engeland was, de grootste verkoper ter wereld: SEBASTIAN COE.
Eerlijk is eerlijk, ik had nog nooit van de man gehoord. Hij kon vroeger hard lopen en won in 1980 en 1984 goud op de 1500 meter, waaruit al zijn winnaarinstinct blijkt. Maar terwijl de Franse delegatie Parijs en Frankrijk aanboden, deed Sebastian Coe (volgens het artikel in het sportmagazine) heel anders.
In zijn gloedvol betoog, met vuur en enthousiasme gebracht, sprak Coe niet over Engeland en Londen maar over de sport in het algemeen en de Olympische Spelen in het bijzonder. Hij legde her accent op de jeugd en haar toekomst. Alle goede argumenten van een perfect verkoopgesprek waren in zijn presentatie verwerkt, empathie naar de doelgroep en (verkoop)argumenten toegesneden op de klant (de leden van het IOC).
Uiteraard heb ik deze presentatie niet gezien, maar volgens artikel in het Franse sportmagazine was het verkoopverhaal van Sebastian Coe zo indrukwekkend, dat het IOC met 54 tegen 50 stemmen Londen verkoos boven Parijs. Het feest op Trafalgarsquare kon beginnen en in Frankrijk en in Parijs in het bijzonder kwam de klap onvoorstelbaar hard aan. Wanneer ooit een nieuwe cursus "non-verbale communicatie" wordt ontwikkeld, dan moeten daarbij de onthutsende gelaatstrekken van de Fransen worden getoond. De beelden uit het Rafless hotel in Singapore kwamen rechtstreeks op de Franse TV en op het moment dat de uitslag bekend werd, zagen we op de gezichten van de Franse delegatie expressies die met geen enkele tekstverwerker zijn te beschrijven: verbazing, ontgoocheling, ongeloof, teleurstelling, woede, kortom alle begrippen die in de genoemde cursus zouden kunnen worden verwerkt. TV in optima forma!
Had Frankrijk al niets geleerd van de beide vorige nederlagen (Barcelona en Peking), nu gingen de chauvinistische Fransen helemaal door het lint. Een gelukwens voor de overwinnaar kon er nauwelijks af. De hand werd niet in eigen boezem gestoken, maar zoals het slechte verkopers betaamt, werd de schuld elders gezocht. De burgermeester van Parijs, Betrand Delanoe, die zichzelf al als de ongekroonde koning van de Spelen had gezien, beschuldigde de Engelsen openlijk van omkoping!
Er bestaat (nog) geen Franse vertaling van mijn boek ALLES OVER VERKOPEN anders had ik de Parijse burgervader een exemplaar geschonken Voor het geval Frankrijk ooit nog eens een gooi naar de Olympische Spelen doet….
Richte Lommert
Richtelommert.nl
Richte Lommert
|
Richte Lommert heeft meer dan 40 jaar verkoopervaring, van verkoper tot directeur van een opleidingsinstituut voor verkopen. Hij is de auteur van de bestseller "Alles over Verkopen", waarvan inmiddels ruim 40.000 exemplaren zijn verkocht.
Alle artikelen van deze auteur
|
|
