Kracht in je presentatie
Wie kan er nog behoorlijk presenteren? Met een echt en ontroerend verhaal? Zo uit het hoofd. Dat je denkt, wat een leuk mens, wat een fascinerend verhaal. Iedereen kan krachtpunten voorlezen, maar dat is geen presenteren. Nog sterker, de meeste krachtpunt presentaties zijn verspilde moeite voor de zender. En een belediging voor de ontvanger. 
Natuurlijk, in eerste instantie een beetje scoren, dat lukt wel met flink kracht punten. Soms zijn er cijfers en grafieken te presenteren, dan is het zelfs handig. Soms. Meestal zijn krachtpuntpresentaties een drama. Een spreker die bullets voorleest, die de zaal al lang gelezen heeft, met de rug naar het publiek, of verzonken in zijn eigen laptop. Een spreker die geen kant op kan, want vastgekoekt in zijn eigen krachtpuntschema. Een echt mens uitgeschakeld door een paar saaie plaatjes met letters. Waarom doen mensen dit? Ze spelen verstoppertje, durven de confrontatie niet aan én ze komen met geordende gedachten. Dit laatste is een pluspunt, zeker als je de krachtpunten thuislaat en alleen ter voorbereiding gebruikt.
Jij staat er (of niet)? Minstens driekwart van je communicatie is lichaamstaal! Veerkracht, vitaliteit, enthousiasme, een vonk in je ogen, passie. Daarmee scoor je. De krachtpunters denken te scoren met een inschuivende tekst, als ze de bediening beheersen. Ze laten zich ter zijde schuiven door een, pats druk op de knop, foefje met meestal veel te veel bullets en tekst. Ze staan ter ere van hun krachtpunten half in het donker. Weg lichaamstaal, weg echt mens.
Jij, ik, wij zijn vanaf onze geboorte geïnteresseerd in andere mensen. Een mens wil helemaal niet naar stompzinnig bewegende krachtpunten kijken. Een mens wil een mens .Een grovere belediging van je publiek dan krachtpunten is haast niet mogelijk.
Zomaar, zonder papier, voor je publiek Heb eens de heldenmoed om een gloedvol betoog uit je hoofd te presenteren. Of beheers je je verhaal niet? Eindelijk wordt het publiek verliefd op je en op je verhaal. Je publiek voelt zich gehoord. Als ze je niet kunnen volgen, dan zie je dat. Je kijkt ze aan. Krachtpunters camoufleren hun onkunde. Daar komen ze nog ver mee ook. Ze hebben hun punten op orde lijkt het, maar het is niet op eigen kracht. Echte mensen komen duizend keer verder. Ze maken namelijk contact met de zaal. Ze kunnen uitstralen dat ze liefde hebben voor hun vak en voor hun gasten, ze kunnen uitstralen dat ze een weg weten, uitstralen dat ze betrokken mensen zijn van vlees en bloed. Sterk en kwetsbaar. Ze winnen de slag met de krachtpunters ruimschoots. Zij horen het als de zaal zucht omdat ze niet ter zake komen. Zij horen het als de zaal gniffelt, zij horen het als de zaal op zijn gemak is en luistert. De krachtpunters merken hier allemaal niets van, want ze hebben het druk. Ze werken niet aan de samenwerking met hun gasten, maar ze verpunten geïsoleerd in het halfdonker hun kracht. Ze vermijden de confrontatie en het contact. Zou het lukken? Iets bereiken zonder contact?
Ik wens u sterkte met uw presentaties en ik adviseer u om het eens zonder krachtpunten te doen. Of bij wijze van afkicken, eerst eens met de helft, en dan weer de helft. Vooruit, de samenvatting mag nog in een krachtpuntje maar verder moet het weer spannend worden voor uw hooggeacht publiek. Dat is een kwestie van respect, van innerlijke beschaving, en van heldenmoed. Applaus zal uw deel zijn.
Roeland Schweitzer
Roeland Schweitzer
|
Roeland Schweitzer werkt al een heel leven op het gebied van (bedrijfs)journalistiek, verkoop, kunst en communicatie. Hij is presentatietrainer en spreker over communicatie. Hij is onder meer auteur van het cursusboek 'beter presenteren kun je leren’ en de klassieker 'Nooit meer verlegen'.
Alle artikelen van deze auteur
|
|